مجازی سازی هشت روش مختلف-بخش دوم



مجازی سازی شبکه

بحث « مجازی سازی شبکه » بسیار گسترده و پیچیده است، به همین دلیل در اینجا فقط مدیریت و تقسیم بندی IP را بررسی میکنیم. « شبکه محلی مجازی » (به صورت خلاصه VLAN) یک نمونه از مجازی سازی IP است، وظیفه آن پشتیبانی از اتصالات مجازی و چندگانه (شبکه ها و آدرس های IP) است. هر IP مجازی به صورت مستقل عمل میکند و تصور میکند IP دیگری وجود ندارد. « جدول مسیریابی » نمونه دیگری از مجازی سازی شبکه است(مسیر میان سرور و کاربر را مشخص میکند). مسیریاب ها برای کنترل بهتر اتصالات مجازی، جدول راهنمای مسیریابی دارند. مسیریاب برای فعالیت بهتر شبکه و جلوگیری از قطع اتصالات دیگر، برای ارسال داده ها در محیط های پیچیده، بهترین مسیر را انتخاب میکند.

مجازی سازی سخت افزار

مفهوم « مجازی سازی سخت افزار » و سیستم عامل مشابه هم هستند. در بعضی موارد، برای مجازی سازی سخت افزار، باید مجازی سیستم عامل را نیز مجازی کنیم. در مجازی سازی سخت افزار، قطعات و مکان های سخت افزار فیزیکی به بخش های مستقل تقسیم بندی و به صورت مجزا مدیریت میشوند، میتوانیم آنها را در دسته بندی های مختلف « پردازش چندگانه » متقارن ونامتقارن قرار دهیم.

در پردازش چندگانه نامتقارن، فقط وظایف خاصی بر روی CPU میتوانیم اجرا کنیم، در صورتیکه پردازش چندگانه متقارن قابل تغییر است، و در این حالت وظایف مختلف و با توجه به آنچه که مورد نیاز است را میتوانیم بر روی CPU اجرا کنیم.

« تقسیم بندی » یا « باغ محصور » نمونه دیگری از مجازی سازی سخت افزار است(در باغ محصور، بدون نیاز به نام کاربری و رمز عبور، میتوان به سایت ها و مکان هایی که در این محدوده قرار دارند دسترسی پیدا کنیم). برای اجرای باغ محصور سیستم را به بخش هایی دقیق تقسیم بندی میکنیم، به طور مثال، 25% از CPU را برای رمزگذاری انبوه در نظر میگیریم. اگر در یک زمان فرآیندهای زیادی به بررسی و محاسبات ریاضی نیاز داشته باشند، و به فضای بیشتری از CPU نیاز داشته باشیم، CPU فضای بیشتری برای رمزگذاری در اختیار ما قرار نمیدهد و فرآیندها برای بررسی به صف میشوند.

مجازی سازی ذخیره کننده ها

« مجازی سازی ذخیره کننده » را میتوانیم به دو دسته « مجازی سازی بلوک » و « مجازی سازی فایل » تقسیم کنیم. مجازی سازی بلوک به همراه دو تکنولوژی « شبکه ذخیره سازی » (به صورت خلاصه SAN) و « ذخیره سازی متصل به شبکه » (به صورت خلاصه NAS) بهتر تعریف میشود. SAN نمونه دیگری از مجازی سازی با نام « آرایه پشتیبان دیسک های مستقل » (به صورت خلاصه RAID) را معرفی میکند. SAN و NAS هر دو روشی برای ذخیره سازی اطلاعات هستند (تکنولوژی NAS بر اساس شبکه است و در شبکه LAN استفاده میشود؛ تکنولوژی SAN بر اساس داده است، و محلی برای ذخیره سازی داده ها میباشد).

در « مجازی سازی فایل »، مرحله مجازی از مرحله کاربر بالاتر قرار میگیرد. وقتی شما نیاز به اجرای برنامه ای دارید، این نیاز شما از مرحله مجازی فراخوانی و اجرا میشود، ولی شما تصور میکنید که این برنامه از درایو سیستم خودتان اجرا میشود. در این حالت، مجازی ساز فایل ها و برنامه ها را بر روی پروتکلی قرار میدهد که مخصوص اشتراک گذاری فایل است(SMB). اگر آدرس اینترنتی برای SBM تغییر کند، فقط مسیر دسترسی مجازی ساز به روز می شود و شما تغییری را احساس نمیکنید.

سرویس مجازی سازی

در نهایت به تعریف مهم مجازی سازی، « سرویس مجازی سازی » رسیدیم. سرویس مجازی سازی ترکیبی از تمام موارد تعریف شده در بالاست. سرویس مجازی سازی اپلیکیشن های شبکه را به هم متصل و دسترسی به نرم افزار را فراهم میکند. برای مثال، اپلیکیشن وب شامل بخش های زیادی است: صفحه نمایش HTML کاربر، SOA که دسترسی داده و سرویس را برای هر مولفه هماهنگ میکند، شبکه ذخیره سازی که کد اپلیکیشن و داده ها بر روی آن ذخیره میشود و چند مورد دیگر. در سرویس مجازی سازی هر یک از قطعات به صورت تابع مستقل عمل میکنند و متناسب با همان قسمت نام گذاری میشوند.

 

بدلیل تنوع در معنی کلمات، ممکن است هیچ وقت تعریف خوب و کاملی برای مجازی سازی ارائه نشود؛ تکامل و گسترش تکنولوژی، با هدف کمتر شدن وابستگی به محیط های عمیاتی، همیشه ادامه دارد.

 

پایان.

منبع : F5

مطالعه مجازی سازی هشت روش مختلف-بخش اول